Wie is die vrouw?

Ik sta op het punt een pad vol gevaarlijk losse stenen in te slaan dat diep de vallei induikt, als ik een stem hoor: “Bent u de vrouw van beneden?” Achter me houdt een oude vrouw hijgend een brief op. Bij de aanhef lees ik: Señora Anneke de Bundel, Poligono 6, Parcela 266. De vrouw van beneden? Is dat hoe ze me noemen?

Een aanduiding van niks. Voor Vicente – beneden in de vallei – ben ik in dat geval de vrouw van boven. 

De vrouw van beneden

Waarom niet de buitenlandse?, vraag ik de 86-jarige Juana als met haar kruiwagen voorbijzwoegt. “Omdat je dat niet meer bent”, zegt ze, terwijl ze een paar tomaten in mijn hand duwt. Kennelijk laten etiketten na verloop van tijd los.

Ik ben reisjournalist, (pleeg) moeder van vier, heb twee boeken op mijn naam staan, won wat prijzen, verloor wat illusies, maar hier op de droge grond van Extremadura speelt dat geen enkele rol.

Hier ben ik slechts la mujer de abajo, de vrouw van beneden.

Een buitenstaander op een plek die velen trachten te ontvluchten. Een vrouw die geen idee heeft hoe je olijven inmaakt, stieren fokt of de paso doble danst.

Ittoqqortoormiit

Net zomin als ik tot ontzetting van de Inuit in Ittoqqortoormiit weet hoe ik met een geweer ijsberen op afstand moet houden, of hoe ik in Koerdistan Irak moet aangeven dat ik nu toch echt heel nodig moet plassen.

Onhandig, onpraktisch zullen ze over me zeggen.

Want wie je bent, is wat de ander ziet.

Daarover schrijf ik. 

En over mij. Een vrouw met een huis onderaan een Spaans pad. Een geografische aanduiding. Niets meer. Niets minder. Of toch?

Beeld: Oscar Keys – Illustratie logo: Flos Vingerhoets

Omdat je van verhalen houdt…

Omdat je wel wil lezen, maar niet steeds wil kijken of er al een nieuw verhaal is. Laat je e-mail achter en je krijgt een nieuw verhaal gewoon in je brievenbus.